انسان شور و شوقى بى فايده است
ژان پل سارتر
۱- روز بر مى آيد، اما چهره جهان تغيير نمى كند. فاتحان پيوسته نيازمند ايدئولوژى «نو بودن و نو شدن» اند. تمام تصاوير سرمايه دارى حاوى اين وعده اند كه اين يكى اين كالاى جديد، بى شك تحقق ميل را نزديكتر مى سازد. نوشدن و نوكردن، حال هرقدر هم كه به مدد سويه هاى آيينى نظير اعياد تقويت شود، اينك سراسر از معناى اسطوره اى اش تهى شده و صرفاً در هيئت «مد» و ايدئولوژى تداوم مى يابد. به گفته بنيامين، «اين كه همه چيز همين طور كه هست پيش مى رود، همين فاجعه است.»....